*สงครามเสื้อเหลือง-เสื้อแดง*

30/03/2010 at 8:30 am (หนังสือ)


บท: ดารณี รวีโชติ
ความขัดแย้งในหมู่ประชาชนที่ใช้สีสัญลักษณ์เป็นฝ่ายสีเหลือง และสีแดง เป็นความขัดแย้งเชิงอุดมการณ์ทางการเมืองที่เชื่อมโยงถึงสถาบันกษัตริย์ และมีความโกรธแค้นกันระหว่างกลุ่มเสื้อเหลืองเสื้อแดงถึงขนาดทำร้ายกันถึง ชีวิต ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลยในประเทศไทย เป็นความขัดแย้งที่มีรากความคิดลึกถึงการเกลียดชังต่อเจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดินบาง พระองค์ที่ยากจะแก้ไข และมีลักษณะกว้าง แม้เหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 ก็ไม่อาจจะเทียบความรุนแรงได้

เริ่มต้นจากการปลุกระดมผู้คนโดยใช้สีเหลืองอันเป็นสีวันพระราชสมภพของพระ เจ้าอยู่หัวเป็นสัญลักษณ์ โดยใส่ร้าย พ.ต.ท.ทักษิณ ว่าเป็นผู้ไม่จงรักภักดีและอยากจะเป็นประธานาธิบดีจนเกิดการรัฐประหารล้ม อำนาจทักษิณสมใจพรรคประชาธิปัตย์ที่ไม่สามารถจะต่อสู้ในเวทีการเลือกตั้งได้ แต่ด้วยเพราะระบบข่าวสารที่ก้าวหน้า และประชาชนมีความเข้าใจต่อระบบการเมืองดีแล้ว ประกอบกับ พ.ต.ท.ทักษิณ เป็นนายกฯ คนแรกที่มาตามระบอบประชาธิปไตยอย่างชัดเจน

และมีผลงานเป็นที่ประทับใจของประชาชน จึงสร้างความไม่พอใจให้แก่ประชาชนที่ได้รับผลประโยชน์จากนโยบายประชานิยมของ ทักษิณ ประชาชนเห็นว่าเป็นการกระทำที่ไม่เป็นธรรมต่อคนที่ทำดีแก่บ้านเมือง จึงสงสารและผูกพันในตัว พ.ต.ท.ทักษิณ แม้ฝ่ายทหารจะทำการโฆษณาชวนเชื่อฝ่ายเดียว ใส่ร้ายทักษิณต่างๆ นาๆ ตลอด 1 ปีเต็ม หลังการยึดอำนาจก็ไม่อาจจะทำลายศรัทธาที่มีต่อตัวทักษิณได้ ในที่สุดความสงสารและความไม่เป็นธรรมที่กระทำต่อทักษิณก็พัฒนากลายเป็นกลุ่ม

บุคคลที่ผูกพันกันเพื่อช่วยทักษิณและพัฒนาไปเป็นองค์กรมวลชนที่มีอุดมการณ์ ประชาธิปไตยที่แท้จริง โดยใช้สีแดงเป็นสัญลักษณ์ และมีการชุมนุมเคลื่อนไหวต่อต้านกลุ่มคนเสื้อเหลืองที่ใช้ชื่อว่า กลุ่มพันธมิตรฯ (พธม.) ต่อมากลุ่มคนเสื้อแดงก็พัฒนาไปเป็นองค์กรใช้ชื่อว่า แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) และยิ่งเมื่อเสื้อเหลืองแสดงบทบาทที่ไม่เกรงกลัวกฎหมายโดยทำการอุกอาจยึด ทำเนียบรัฐบาล ยึดสถานีโทรทัศน์ ยึดสนามบิน

รวมทั้งติดอาวุธจัดตั้งเป็นกองทัพประชาชนโดยที่เจ้าหน้าที่ไม่กล้าดำเนินการ ใดๆ ในนามม็อบ“เส้นใหญ่” ก็ยิ่งสร้างความไม่พอใจและโกรธแค้นแก่ฝ่ายคนเสื้อแดงมากยิ่งขึ้น จึงเกิดการรวมตัวและขยายตัวครอบครองพื้นที่ โดยสร้างเขตพื้นที่อิทธิพลของตนขึ้นอย่างมีลักษณะจัดตั้งและลักษณะขบวนการ รวมตลอดทั้งมีกระบอกเสียงเป็นวิทยุชุมชน และสถานีโทรทัศน์เป็นของแต่ละฝ่าย โดยกีดขวางไม่ให้ผู้นำมวลชนของฝ่ายตรงข้ามเดินทางเข้ามาในพื้นที่จังหวัดที่

เป็นอิทธิพลของตน ถึงขั้นยกพวกไปทำร้ายกัน สภาวการณ์เช่นนี้คือหน่ออ่อนๆ ของสงครามประชาชน
ความขัดแย้งทางความคิดการเมืองของคนไทยที่รุนแรง และกว้างขวางเช่นนี้เป็นสิ่งที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน และได้กลายเป็นแนวทางการปฏิวัติสังคมแนวใหม่ที่มีความแตกต่างจากการปฏิวัติ เปลี่ยนแปลงการปกครองเมื่อ 24 มิถุนายน 2475
Read More

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: